Разрошена и бяла потърсих те в просъница

с ръце на просяк молещ за насъщния,

но теб те нямаше и само аромата ти

в постелята до мен се беше отпечатал.

А беше страшен сън наистина,

уплаших се и исках в тебе да се сгуша,

но теб те нямаше и само стаята

обгърна ме във лилавото си бездушие.